‘Baboesjka van de Russische democratie’ en klokkenluider Marina Salje overleden

Bron: echo.msk.ru

Vandaag is Marina Salje, politica en al sinds begin jaren negentig een blok aan het been van Poetin, gestorven aan een hartaanval. Ze werd 77 jaar.

Salje was lid van de Vrije Democratische Partij van Rusland en van de eind 2010 opgerichte oppositiepartij Parnas (met o.a. Boris Nemtsov). Tussen 1990 en 1993 was ze Volksafgevaardigde en schreef ze mee aan de grondwet van het nieuwe Rusland. De Leningradse politica en mensenrechtenvoorvechtster werd ook wel de ‘baboesjka’ of ‘grootmoeder van de Russische democratie’ genoemd. Begin jaren negentig kwam ze onder de aandacht met de affaire van het ‘verdwenen vlees’.

Masja Gessen beschrijft in haar boek “De Man Zonder Gezicht. De macht van Vladimir Poetin” hoe Salje in een tijd dat de Sovjeteconomie op instorten stond (vanaf midden 1989 werden er rantsoenbonnen uitgedeeld), iets verdachts op het spoor kwam. Toen ze in mei 1991 als voorzitter van het Leningradse gemeenteraadscomité voor voedselvoorziening naar Berlijn reisde om contracten te tekenen voor de levering van diverse treinladingen vlees en aardappels aan de stad, bleek dat achter haar rug om een andere instantie al 60 ton vlees besteld had voor 19 miljoen D-mark (door de Sovjet-Unie betaald in grondstoffen). Maar van het vlees kregen de inwoners van Leningrad niets te zien.

Enkele maanden later ontdekte Salje dat er tussen verschillende Sovjetbedrijven en Duitse firma’s contracten waren opgesteld voor voedselleveringen in ruil voor grondstoffen. De man die zich met tientallen van deze contracten had bemoeid was Vladimir Poetin. Salje schreef later: “Het draaide bij de hele operatie om het opstellen van een juridisch gebrekkig contract met iemand die te vertrouwen was, die persoon een exportvergunning verlenen, de douane op basis van die vergunning de grenzen te laten openstellen, de goederen in het buitenland op transport te zetten, ze verkopen en het geld in eigen zak steken. En zo is het gebeurd.” Salje kon bewijzen dat alle of bijna alle grondstoffen, met inbegrip van aluminium, olie en katoen, waren verdwenen. Ze kon slechts documentatie vinden over amper een tiende van de geschatte geldstroom, maar dat bedroeg al bijna honderd miljoen dollar.

Het stadsbestuur vroeg burgemeester Anatoli Sobtsjak om Poetin, toenmalig hoofd van het Comité voor Buitenlandse Relaties aan het stadhuis van Leningrad/Sint-Petersburg, te ontslaan. Dat advies sloeg hij in de wind. Poetin bekleedde zijn positie tot 1996, toen Sobtsjak de burgemeesterssjerp moest afstaan en Poetin naar Moskou vertrok.

Aan de vooravond van de verkiezing van Poetin tot president van Rusland zocht Salje, als zeldzame kritische stem, steun bij liberaal en voorvechter van de democratie Sergej Joesjenkov. Salje vertelde Masja Gessen hoe ze op zijn bureau een bijzonder onaangename ontmoeting had met een man wiens naam ze niet wil noemen, maar waarvan ze wist “waartoe deze persoon in staat was”. Daarna besloot ze meteen de stad te verlaten, en verhuisde ze naar een dorpje ver weg van de bewoonde wereld. Hier sleet ze de laatste jaren van haar leven.

Met Joesjenkov liep het ook niet goed af. In 2002 verliet hij de liberale fractie van de Doema uit protest tegen het Poetin-regime. Een jaar later werd hij op straat in Moskou neergekogeld.

Meer weten:

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s